6 ماده غذایی مؤثر در آکنه را بشناسید:

آکنه یک مشکل شایع پوستی است که تقریباً 10% از جمعیت جهان را تحت تأثیر قرار می دهد. عوامل زیادی در ایجاد آکنه نقش دارند، از جمله تولید سبوم و کراتین، باکتری های عامل آکنه، هورمون ها، منافذ مسدود شده و التهاب. ارتباط بین رژیم غذایی و آکنه همواره موضوعی بحث برانگیز بوده است، اما تحقیقات اخیر نشان می دهند که رژیم غذایی می تواند نقش مهمی در بروز آکنه داشته باشد که این موضوع می تواند به دلیل تأثیر بعضی مواد غذایی خاص بر التهاب یا هورمون های دخیل در ایجاد آکنه باشد. در این مقاله 6 ماده غذایی که می توانند باعث آکنه شوند را بررسی می کنیم و در مورد اهمیت رژیم غذایی، صحبت خواهیم کرد.

1) غلات و قندهای تصفیه شده:

بر اساس نتایج مطالعات انجام شده، افراد مبتلا به آکنه، تمایل بیشتری به مصرف کربوهیدرات های تصفیه شده دارند.

غذاهای سرشار از کربوهیدرات های تصفیه شده عبارتند از:

• نان، کراکر، غلات یا دسرهای تهیه شده با آرد سفید
•  پاستا و ماکارونی تهیه شده با آرد سفید
•  برنج سفید و انواع رشته
•  نوشابه ها و سایر نوشیدنی های شیرین شده با شکر
•  شیرین کننده هایی مانند نیشکر، شربت افرا، عسل یا آگاو

یافته های حاصل از یک مطالعه نشان داد که مصرف مکرر مواد غذایی سرشار از قند یا چربی، خطر ابتلا به آکنه را تا 54 درصد  و مصرف نوشیدنی های شیرین شده با شکر، این ا حتمال را تا 18% افزایش می دهد؛ که این افزایش خطر می تواند به دلیل اثرات کربوهیدرات های تصفیه شده بر سطح قند خون و انسولین باشد. کربوهیدرات های تصفیه شده به سرعت در جریان خون جذب می شوند که این عمل، باعث افزایش سریع قند خون می شود. هنگامی که قند خون افزایش می یابد، سطح انسولین نیز افزایش می یابد تا قند خون را از جریان خون خارج کرده و به سلول های بدن منتقل کند. با این حال، سطوح بالای انسولین ممکن است با چندین پیامد منفی، از جمله دیابت، بیماری قلبی و آکنه مرتبط باشد.

انسولین هورمون های آندروژن را فعال تر می کند و فاکتور رشد شبه انسولین (IGF-1) را افزایش می دهد. این امر با ایجاد سریعتر رشد سلول های پوست و افزایش تولید سبوم به ایجاد آکنه کمک می کند. از سوی دیگر، طبق برخی مطالعات قدیمی تر، رژیم های غذایی با گلیسمی پایین، که قند خون یا سطح انسولین را به طور چشمگیری افزایش نمی دهند، با کاهش شدت آکنه مرتبط هستند.

با وجود امیدوارکننده بودن تحقیقات در مورد این موضوع، برای درک بهتر چگونگی عملکرد کربوهیدرات های تصفیه شده در ایجاد آکنه، همچنان مطالعات بیشتری مورد نیاز می باشد.

خلاصه: خوردن مقدار زیادی کربوهیدرات های تصفیه شده ممکن است سطح قند خون و انسولین را افزایش دهد و به ایجاد آکنه کمک کند. با این حال، تحقیقات بیشتری در این زمینه مورد نیاز است.

2) محصولات لبنی:

بسیاری از مطالعات ارتباطی بین مصرف محصولات لبنی و شدت آکنه در نوجوانان پیدا کرده اند. همچنین نتایج 2 مطالعه نشان داد که بزرگسالان جوانی که به طور منظم شیر یا بستنی مصرف می‌کنند، چهار برابر بیشتر در معرض ابتلا به آکنه هستند. با این حال، مطالعات انجام شده تاکنون از کیفیت بالایی برخوردار نبوده است. تحقیقات تا به امروز عمدتا بر روی نوجوانان و بزرگسالان جوان متمرکز شده است و فقط همبستگی بین مصرف شیر و بروز آکنه را نشان داده اند و نه یک رابطه علت و معلولی. همچنین هنوز مشخص نیست که چگونه شیر ممکن است در ایجاد آکنه نقش داشته باشد، اما چندین نظریه پیشنهادی وجود دارد. برخی از مطالعات نشان می دهد که محصولات لبنی ممکن است سطح انسولین را افزایش دهند، که می تواند شدت آکنه را بدتر کند. با این حال، تحقیقات دیگر نتایج متفاوتی را نشان داده است. شیر گاو همچنین حاوی آمینو اسیدهایی است که کبد را برای تولید بیشتر IGF-1 تحریک می کند، که با ایجاد آکنه مرتبط است. اگرچه گمانه‌زنی‌هایی در مورد اینکه چرا نوشیدن شیر ممکن است آکنه را بدتر کند وجود دارد، مشخص نیست که آیا لبنیات نقش مستقیمی دارد یا خیر. تحقیقات بیشتری برای تعیین اینکه آیا مقدار یا نوع خاصی از لبنیات وجود دارد که ممکن است آکنه را تشدید کند، مورد نیاز است.

خلاصه:  مصرف مکرر محصولات لبنی با افزایش شدت آکنه مرتبط است، اما مشخص نیست که آیا رابطه علت و معلولی وجود دارد یا خیر.

3) فست فود ها:

آکنه به شدت با خوردن یک رژیم غذایی به سبک غربی غنی از کالری، چربی و کربوهیدرات های تصفیه شده مرتبط است. فست فود هایی مانند همبرگر، ناگت، هات داگ، سیب زمینی سرخ کرده، نوشابه و میلک شیک، پایه های اصلی یک رژیم غذایی معمولی غربی هستند و ممکن است خطر آکنه را افزایش دهند. یک مطالعه در سال 2010 روی بیش از 5000 نوجوان و جوان چینی نشان داد که رژیم های غذایی پرچرب با 43 درصد افزایش خطر ابتلا به آکنه مرتبط است. خوردن منظم غذاهای سرخ شده این خطر را تا 17 درصد افزایش می دهد. مطالعه قدیمی دیگری روی 2300 مرد ترکیه ای نشان داد که خوردن مکرر همبرگر یا سوسیس با افزایش 24 درصدی خطر ابتلا به آکنه مرتبط است. مشخص نیست که چرا خوردن فست فود ممکن است خطر ابتلا به آکنه را افزایش دهد، اما برخی از محققان پیشنهاد می کنند که ممکن است بر بیان ژن تأثیر بگذارد و سطح هورمون ها را به گونه ای تغییر دهد که باعث ایجاد آکنه شود. با این حال، توجه به این نکته مهم است که بیشتر تحقیقات در مورد فست فود و آکنه از داده های خود گزارش شده استفاده کرده اند. این نوع تحقیقات فقط الگوهای عادات غذایی و خطر آکنه را نشان می دهد و ثابت نمی کند که فست فود باعث آکنه می شود. بنابراین، تحقیقات بیشتری مورد نیاز است.

خلاصه: خوردن منظم فست فود با افزایش خطر ابتلا به آکنه مرتبط است، اما مشخص نیست که آیا باعث ایجاد آکنه می شود یا خیر.

4) شکلات:

 شکلات از دهه 1920 مشکوک به محرک آکنه بوده است، اما تاکنون توافق نظری حاصل نشده است. چندین نظرسنجی غیررسمی خوردن شکلات را با افزایش خطر ابتلا به آکنه مرتبط دانسته اند، اما این برای اثبات اینکه شکلات باعث ایجاد آکنه می شود کافی نیست. یک مطالعه نشان داد که مردان مستعد آکنه که روزانه 25 گرم شکلات تلخ 99 درصد مصرف می‌کنند، تنها پس از 2 هفته، تعداد ضایعات آکنه افزایش یافته است. مطالعه دیگری در سال 2014 نشان داد که مردانی که روزانه کپسول‌های حاوی پودر کاکائو دریافت می‌کردند، در مقایسه با افرادی که دارونما دریافت کردند، پس از یک هفته به طور قابل توجهی ضایعات آکنه بیشتری داشتند. اینکه چرا شکلات ممکن است آکنه را افزایش دهد مشخص نیست، اگرچه یک مطالعه نشان داد که خوردن شکلات باعث لایه برداری پوست در بیرونی ترین لایه پوست و افزایش کلونیزاسیون باکتری ها می شود که می تواند به آکنه کمک کند. در حالی که تحقیقات اخیر از ارتباط بین مصرف شکلات و آکنه حمایت می کند، هنوز مشخص نیست که آیا شکلات واقعاً باعث آکنه می شود یا خیر.

خلاصه: تحقیقات نوظهور از ارتباط بین خوردن شکلات و ایجاد آکنه حمایت می‌کند، اما دلایل و قدرت این رابطه نامشخص است.

5) پودر پروتئین وی:

پروتئین وی یک مکمل غذایی محبوب است. این مکمل، غنی از اسیدهای آمینه لوسین و گلوتامین است. بر اساس برخی تحقیقات قدیمی تر، این اسیدهای آمینه باعث رشد و تقسیم سریعتر سلول های پوست می شود که ممکن است در شکل گیری آکنه نقش داشته باشند. آمینو اسیدهای موجود در پروتئین آب پنیر همچنین می توانند بدن را برای تولید سطوح بالاتر انسولین و IGF-1 تحریک کنند که با ایجاد آکنه مرتبط است.

چندین مطالعه قدیمی‌تر، ارتباط بین مصرف پروتئین آب پنیر و آکنه در ورزشکاران مرد را گزارش کرده‌اند. مطالعه دیگری در سال 2013 ارتباط مستقیمی بین شدت آکنه و تعداد روزهای مصرف مکمل های پروتئین آب پنیر نشان داده است.

این مطالعات ارتباط بین پروتئین آب پنیر و آکنه را تایید می‌کنند، اما تحقیقات بیشتری برای تعیین اینکه آیا پروتئین آب پنیر باعث ایجاد آکنه می‌شود یا خیر، مورد نیاز است.

خلاصه: مقدار کمی از داده ها نشان می دهد که بین مصرف پودر پروتئین آب پنیر و ایجاد آکنه ارتباط وجود دارد، اما تحقیقات با کیفیت بالاتری نیاز است.

6) حساسیت های غذایی:

آکنه به عنوان یک اختلال التهابی در نظر گرفته می شود. یکی از راه هایی که غذا ممکن است در ایجاد التهاب نقش داشته باشد، از طریق حساسیت های غذایی است که به عنوان واکنش های افزایش حساسیت تاخیری نیز شناخته می شود.

حساسیت های غذایی زمانی رخ می دهد که سیستم ایمنی بدن شما به اشتباه غذا را به عنوان یک تهدید شناسایی می کند و یک حمله ایمنی را علیه آن آغاز می کند که نهایتا منجر به ظهور سطوح بالایی از مولکول‌های پیش‌التهابی در سراسر بدن می شود، که از نظر تئوری می‌تواند آکنه را بدتر کند.

با این حال، در حالی که به نظر می رسد ارتباطی بین التهاب و آکنه وجود دارد، هیچ مطالعه ای به طور مستقیم نقش ویژه حساسیت های غذایی را در ایجاد آن بررسی نکرده است.

رعایت یک رژیم غذایی حذفی، تحت نظارت یک متخصص تغذیه، ممکن است به شما کمک کند تا مشخص کنید آیا به غذاهای خاصی حساس هستید یا خیر.

رژیم های حذفی با محدود کردن موقت بعضی غذاها در رژیم غذایی شما به منظور از بین بردن محرک ها و دستیابی به تسکین علائم کار می کنند، سپس به ترتیب غذاها به رژیم غذایی برگردانده می شوند و در عین حال علائم شما بررسی می شوند.

در حالی که همچنان تحقیقات بیشتری در این زمینه مورد نیاز است، اما این یک موضوع امیدوارکننده برای کمک به درک بهتر چگونگی تأثیر غذا، سیستم ایمنی و التهاب بر روی رشد آکنه است.

خلاصه: واکنش‌های آلرژیک به غذا می‌تواند میزان التهاب را در بدن افزایش دهد که از نظر تئوری ممکن است آکنه را بدتر کند. با این حال، تا به امروز هیچ مطالعه ای در مورد این موضوع انجام نشده است./ف.نوروزی فرد

 "دکتر سعید شرافت  منش" دکترای تخصصی (PhD) تغذیه و رژیم درمانی، دانشکده تغذیه و علوم غذایی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز